kolejne zastosowanie

Na rynku znalazły się już produkty wyposażone w pierwsze, niezbyt doskonałe jeszcze wyświetlacze z tworzyw sztucznych. Przykładem jest pięciocentymetrowy ekran podglądu w cyfrowym aparacie fotograficznym Kodaka lub też sygnalizator naładowania akumulatora w golarce produkowanej przez Philipsa. Diody świecące wykonane z obydwu typów związków organicznych niskocząsteczkowych i wysokocząsteczkowych polimerów można z powodzeniem stosować jako piksele wyświetlacza, co jest nieopłacalne w przypadku diod nieorganicznych. Tranzystory sterujące pikselami również można wytwarzać z plastikowych półprzewodników [patrz: Webster E. Howard „Giętkie wyświetlacze"; Świat Nauki, marzec 2004]. Kolejne zastosowanie to papier elektroniczny odmiana ekranu, który sam nie świeci, a tylko w różny sposób odbija światło dzięki malutkim kuleczkom lub mikrokapsułkom zmie EPAPIER o rozdzielczości 85 pikseli na cal, opracowany w Laboratoriach Philipsa, można zwijać w rulon o średnicy 4 cm. Zastosowane w nim tranzystory cienkowarstwowe z pentacenu wytwarza się w temperaturze pokojowej, wykorzystując jego ciekły roztwór. Ich szybkość umożliwia pracę w wyświetlaczach wideo. niającym orientację lub barwę [patrz: Steve Ditlea „W pogoni za elektronicznym papierem"; Świat Nauki, styczeń 2002].